kişisel depresyon anları

Biraz hareketli geçen haftasonundan mıdır (fiilen diil beynen), yoksa hafta başı sendromu üstü iş stresinden midir bilinmez ama az önce sevgili başım yine ağrımaya başladı. Hemen sevgili dostum, biricik aşkım Majezik attım ağzıma, şimdi boğazımda bıraktığı o tarifsiz tat eşliğinde yutkunup duruyorum. Umuyorum ki bu kez bu baş ağrısı beni geçen seferki gibi süründürmeyecek.
Evet olumlu düşünmeliyim ki herşey olumlu olsun ama düşünemiyorum. Mesela her haftasonu sayısal bana çıkacak diyorum ama oynamıyorum, biliyorum ki bana çıkmayacak, zaten oynadığımda da bir bile tutmuyor. Evde yatarak çalışayım diyorum olmuyor, yine her allahın sabahı kalkıp işe gidiyorum. Sabah uyanıyorum, aynanın karşısına geçip çok yakışıklıyım süperim diyorum, lanet olası bir tutam saç telim bütün saçların arasından telsiz anteni gibi fırlıyor. o yüzden pek aynaya bakmıyorum. zaten aynaya baktığımda şişen göbeğimi görüyorum. ama eminim ki bu gaz ve yakında çıkacak. mesela bu gün pahalı takımlarımı giyeyim diyorum giyiyorum olmaz bir iş çıkıyor takımların içine sıçıyorum, bundan sonra adam gibi de giyinmiyorum. tek kişiyi ve yaz günü bu sıcakta yemek yapayım diyorum zaten domuz gibi terleyen ben daha çok terliyorum yapmayayım diyorum, yapmıyorum, fazla mememem gerekn peynirden yiyorum.
aman atın ölümü arpadan olsun. nefret ediyorum…

bir hafta oldu, genel olarak seyir iyi, bir haftadır migren hikayeleri anlatmakla doldu taştı blog. eh ne yaparsın, hiç birşey yazmamaktansa böyle şeyler yazmak daha iyi. dün akşamdan beri ağrı kesici almıyorum . buna rağmen yeryer inceden gelen ağrılar beni felç edebilecek durumda değil. bu hızla gidersem sanırım yeni haftanın başında bir şey kalmayacak. lakin gözleimi hala yuvalarından fırlayabilecek durumda. sanki benimin yerinde büyük bir deniz anası dolanıp kafa tasıma şuursuzca çarpmakta.
acı yok, huzur var… ya da az acı var yine huzur var…
ellerimizdekilerle yetinmesini bilmeliyiz değil mi? şu yarım aklımla düşünüyorum da Allahtan internet diye bir şey var, öyle ki genelde baş ağrısı sendromuna iyi gelen mastürbasyon için gerekli araçları başka nerde bulabilirdik ki tasarı halinde olan yasa fişlemeye hazırlanırken bizi. yeni nesle acıyorum. biz daha iyiymişiz. eh canım şimdi porno dergi de içine bakmadan alınmaz ki, önce malzemeyi bir görmek lazım… gerçi internetimiz var diye seviniyoruz ama şimdi gençleri koruma kapsamında o siteleri de engellerler.
bir de 18 bana artık büyük bir rakammış gibi gözükmeye başladı, sanli bu işlerin yaşı 16 olmalıymış gibi geliyor, tamam yine sen 18 e kadar sokma barlara pavyonlara, ama 18 bazı şeyler için de geç. öyle ki sen tam ergenliğe geçiş döneminde gençlerin cinsel öğelere ulaşılabilirliğini kısıtkarsan, bilinçsiz bir fert yada yasağa olan ilgi alaka yüzünden daha korumasız (koruyorsun ya) fertler yetiştirebiliriz. bize sigara yasaktı da ne oldu, 13 yaşında içtim ilk sigaramı, peki alkol? 14 yaşındaydım… gel şimdi kısıtla bakalım, ilk dergiyi de 10 yaşımda gördüm. 14-16 arasında sağdık playboyokuyucularından biriydim.
çok şey itiraf ettim, şimdi ahlakı bozuk biri olarak görevliler kimlik no mu ister, il spor müdürlüğüne yollar arşive alınır ve artık e-devlete geçen ülkemde herhangi bir iş için kimlik numaramı girdiklerinde köşede kırmısıyla sapık yazar. kaçın benden anacııımmm…
yine sızlamaya başladı başım…