kişisel depresyon anları

Geçtiğimiz gün b kız arkadaşımla ne yesek planları yaparken daha önce araştırdığımız Kore restoranları çizelgesini açtık. Hım adı neydi? Nedense sürekli Gaya diye hatırlıyorum. Google aramalarımız sonuç vermiyor tabii. Daha sonra hatırladık ki Goya. Aslında amacımız kebap falan yemekti ama değişik birşeyler oldun dedik sıvadık paçaları. O ara Serdar aradı Han-kuk Kwan maceramızı okuyan bilir Kora yemekleri pek serdara göre değildi. Velhasıl Serdar bizi arabayla aldı ve koyulduk Taskim yoluna. Arabamızı park ettik başladık  Abdulhak Hamit Caddesini aramaya. Sorduk durduk kimsenin haberi yok. Herkes “aşağı sokak” diyor. Sonunda sokağı bulduk. Aslında daha önce otobüsle geçerken ben bu restoranı görmüştüm ama tam olarak nerede olduğunu o an çıkaramadım. İç güdülerim beni bir yerlere götürüyordu. “Hadi çekirge” diyordum kendi kendime “bulacaksın orayı”. Buldum da. Ancak fark eden ben olmadım. Korece yazan Gaya’yı nedense şekil olarak algıladı beynim. Benim gibi Koreceye takmış birine yakışır mı bu? Elbette yakışmaz!

İçeriye girdik gayet temiz ve güzeldi. İlk girişte o bilindik baharat kokusu karşıladı bizi. Bir köşeye geçti ve oturduk. Menülerimiz geldi ve bakmaya koyulduk. Doğrusunu söylemek gerekirse bu kadar kalabalık bir menü beklemiyordum. önceden şartlanarak gitmiştim “ramen” yiyecektim. Baktıkça bakıyordum menüye. Tabi haliyle ne yiyeceğimize tam olarak karar vermedik. Bu arada garson imdadımıza koştu. tabi karar verememizde fiyatlarında etkisi vardı.  

Konuştuk bize test edelim diye ortaya karışık bir kaç çeşit yemek getirebileceğini söyledi biz de çok memnun olduk tabii.

Öncelikle ısınalım diye demlenmiş Kore çayı içtik. Daha sonra önümüze yemek öncesi anju (meze) geldi. Kocaman kocaman Kore mantıları (mandu) kondu önümüze, yanında da olmazsa olmaz kimçi; kızartılmış birer dilim bol acılı tofu; yine soslu kabak dilimleri;  çok acı bulduğumuz turp dilimleri. Görmemiş gibi her birine saldırmaktan alı koyamıyorduk kendimizi açıkçası görmemiştikte.

Biz bunlara dalmış yerken ana yemeklerimiz geldi. Patates unundan yapılmış şeffaf makarna (bu yiyeceğin adını unuttum) ve Bulgogi geldi. Biz nasıl doyarız hesabı yapıyorduk ki bu geneler bizi şişirmeye yetti. 

Gittiğimizde restoran boştu. ikinci Kore Restoranımızında boş olması bizi üzüntüye sevk etti. bunun iki sebebi varmış. Bir Koreliler akşam yemeklerini erken ver ve erken yatarlarmış. İkincisi ise ilk restoranımız olan  Han-kuk Kwan‘ı da Gaya’nın sahipleri almış ve oranın açılışındaymış herkes. 

Herkes memnun bir şekilde yedi ve doydu. Gerek ortam gerekse servis olsun gayet samimi ve güzeldi. Önümüzdeki küçük kaseler bizi tamamen Kore havasına sokmuştu. Yediğimiz yemekler gerçekten çok lezzetliydi. Kore yemekleri tadacaksanız eğer gideceğiniz ilk restoran olmalı bence. Kesinlikle tavsiye ederim. 

Bu kez yemekten resim çekemedik. Eh ne yapalım boğazım durmuyor ki. Siz ilk linke bir uğrayın…

http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=5788622&p=2

http://www.hangirestoran.com/Gaya_Korean_Restaurant_Kore_Mutfagi_Istanbul_Beyoglu_Istiklal,restaurant_restoran,487-1-0.html