kişisel depresyon anları

her şeyi boşladım. şu yeni işi kıvırana kadar sanırım böylede gidecek. öğrenecek o kadar çok şey var ki… zatenbana adam akıllı uslu başlı bir sistem düşmez. nerde günü geçmiş can çekişen varsa benim ellerimde ölür yada çıkar… şimdi başıma itilen de aynı şekilde, işin ilginci ben daha eskisini kavrayamadan yenisini kurmak zorunda kalacağım… ah ne olacak şimdi…

yok ya bu teknoloji kötü birşey… hemde fena kötü… bakmayın arada seviyorz işlerimizi hallediyoruz ama genel anlamda kötü… şimdi şu bilgisayar mesela… basıyorsun klavyenin tuşlarına yazıyor, enter diyorsun gönderiyor… ne kadar kolay birşey… eh birde bunun içine gir bakalımo mikro işlemcilere yazılan kodlar falan… bir “a” tuluna basıp akranda “a” yı gönerne kadar dönen işlem ve diyagram sayısı… 

zaten başım ağrımıştı şimdi daha fena oldun susayım…

işte ikinci günümde sonlandı. ofiste kös kös otururken cansıkıntısından bi haller olmuştu ki müdürlerim beni alıp teni bir projeye taşıdı. yahu yine beşiktaştan kurtulamadım, evime on beş dakika yürüme mesafesine beni getirip bıraktılar…ben ki ne gezme umutlarıyla başlamıştım bu işe… hani biraz da iyi olmadı desem yalan olurdu. şimdi ayın 15 günü burada 15 günü dışarıda dolanıp duracağım… eğer cuma bilgisayar işimi halledebilirlerse sanıyorum ki kısa zamanda blog sahalarına geri dönecileceğim

başlığa bakıp beddua ettiğimi düşünen olmaya ki yok öyle birşey. birden aklıma bülent ablanın beddua şarkısı arkıma geldi. hani bunun üzerine de iyi bi içilir aslında.
yuh dur diyor içimden bir ses hem antibiyotik alıyorsun hem içme planları yapıyorsun. iki gün sonra fareli köyde kaval çalmaya başlarsın.
kavaldan çok ney düşünüyorum. hemen evimin sokağının başında neyzenler derneği hani şöyle takılsam oralara biraz ersem biraz çalsam. ikinci bir mercan dede olsam. yok en iyisi hemşehrim gibi olayım bir Neyzen. bu işi durup durup düşünüyorum.
ulan ben hastayım ama moralim iyi gibi. bugün yüzebilirim bile. neresi olduğu önemli değil. hayatımda ne boklar dönüyor. benim bile haberim yok. sadece sesizge izliyorum. ulan bilardo tolu gibi oldum Murathan Mungan’a özenerek.
Cinnet uzun bir mail atmış, kısa bir cevapla geçiştirdim. okuyorsan lan kızım vallahi yazacak takatim yok. aha böyle saçmalıyorum iyice. neyse özür faslınıda geçiştirdik.
şimdi başka ne yazacaktım.
iyiyim iyi, hayatımdaki erkeklerinde kadınların da hepsi sağlam. yani hala yaşıyorlar. çok sorunlu değilim ki hepsi etrafımdalar. tamam topu topu 4 kişiler ama nerde çokluk orda bokluk. birinin yeri farklı. hani bazen düşünüyorum lan işte bu kişi benim adım atma sebebim diye. ulan ben yürüyemiyorum ki hala emeklemedeyim. ama sayesinde kalktım dizlerim üstüne.
bak şimdi kendime acıyasım geldi. zaten mahalledeki kediler bile bazen aynısını söylüyor. hele birde bi şerefsiz var sürekli doğal gaz kutusunun üstünde. diğerleri ise arabaların. oh onlara özenen bir köpekte çıkmış arabanın üzerine bir gün. allahtan araba anadol. yoksa gerisini düşünmüyorum. ulan bu hayvanlarda da var sanırım köpekken kendini kedi sanma, kediyken kendini köpek sanma olayı. insan biraz ebattan korkar değil mi? havlayan it ısırmazmış.
ulan ne zmaan bitecek senin bu depresyonun. ah okul yıllarım. ne çok valtim vardı. ağız tadı depresyonlar. ulan depresyona girmek için platonik aşk bulurdum kendime. ya ben kapalı bi adamım şimdi yani…
akşam yemeğim geldi…
off karışık pide. boş olan bir mide için herşey çok güzeldir. seviyorum bu türk yemeklerini lan 200 kiloda olsa yiyeceğim anasını satayım. n’olacak benim bu halim.
telefon…
efendim
naber canım nerdesin?
işteyim çalışıyorum.
yaaa… akşam ne yapacksın?
gördüğün gibi akşam çalışıyorum…
ya gece işte anlasana.
mütemadiyen taksime çıkıp sıçana kadar içim üç beş karı bulup eve atacağım.
hangi eve lan evi mi değiştirdin.
yoo aynı ev.
nasıl sığacaksınız peki.
üstüste pek yer kaplamayız diye düşündüm.
eh o zaman eraya bir kaç erkete sıkıştırmak lazım ki zincir bozulmasın.
onaylamıyorum takma bişilerle idare ederiz.
ulan sen yine çıkar, akşam döner ya sızar yada elinle…
şimdi orasını karıştırma bizim de bi şeyimiz var…
neyse akşam taksimdeyim bende uğra istersen yanıma.
kız var mı?
yok..
ulan ne biçim karısın sen hiç kız arkadaşın yok erkeklerke tanışa tanışa bi hal oldum.
olm işte karıyım karılarla ne işim olsun, hoşlanmıyorum onlardan zaten karı milletimi of..
tamam tamam uğrarım vaktim olursa.
tamam bekliyorum bak.. aha benim telefon yine bozulmaya başladı duruyo musun?
neyi?
tıkırtıları.. kesildi şimdi.
ha onlar senin telefondan değil lan. bloga yazı yazıyorum tuşların tıkırtısı.
lan hem konuşup hem nasıl yazıyorsun.
konuştuklarmızı yazıyorum.
hay amına koyim senin.
dükkan senin.
hadi kapatıyorum gelirsen ara beni
inşallah…

turkcell ile bu kadar uzun konuşmak akıl karı değil ama yapacakta birşey yok. dur şimdi saat kaç. bir plan yapmalıyım nereye gitsem ne etsem. ben ne yazıyordum ya dur yukarıya bakayım.
yemek… geç…
heh şu mesele. bütün herkes beni sevsin. açık ara şampiyon olmak istiyorum. aha iddia oynadım bu gece kedin kazanacağım bak 12 itibariyle içki param da beleşe gelecek. aslında şimdi antibiyotiği içmesem içki içebilirim. bu seferde antibiyotiğin bi değeri kalmayacak en iyisi yazı tura atmak.
şimdi elimde üç cins para var. 5 ykr, 25 ykr, 1 ytl. en hafifi ve havada en çok kalanı 5 ykr. tur sayısı daha fazla 1 ytlnin değil. az tur sonucu kestirmeme yardımcı olur. ancak salak ben ya parayı tutamazsam 5 ykryi kaybetmek daha az koyar. seçim sonucu 5 ykr.
bir dakika ne için atacaktım ben?
ah! anladım ki ağaçlar toprağa acı verdikçe büyüyorlar. günün özlü sözü bu. birde çişimi ediyom çişimi ediyom popom kuru kalıyor… biğiğiiiri çok rahattım ikikikiğii altım kuru. bayılıyorumm şu kuklalara.
yaşasın rock and roll… ve türevleri.. yupiii…

Steppenwolf – Born To Be Wild
Thin Lizzy – Whisky In The Jar