dünyada ne siyah
siyahtı
ne de beyaz
beyaz
ortadaki noktalar ise
sadece aladanlar
sonunda herkes
vazgeçip fırlatıp attı
düzen (denge) yine bozulmadı
Ying – Yang
Yanıt
Kategori arşivi: Şiir
İzahat
Acını hissediyorum, vücudundan dışarıya taşamayan
Ve belirsizlik üzerinde
Tanrının sözlerinden uzak, tanrının gözlerinden korkarak
En büyük varlık hangi sikilmiş vücutta şimdi
Sanki titrek
sanki ürkek
Mühürlü cümlelerin ardından sığındığımız gerçek
Herkes ben değil biliyorum
Güldüğüm sandığım sandığım,
hatalı sandığım
Bir izahat gönlüme hunharca attığım
Ve hiç bir şey anlamaya çalışmak kadar değil zaman kaybı
Islak, yapış yapış çıkmış kurumaya dönerken
Hayatı
değil…
her ne kadar koparsakta sayfaları
sen olmasak
ben olmasan,
sen senliğinden,
ben benliğimden vazgeçsemde,
her bir adım akılda,
her bir düşünce her bir fikir,
her bir güşümseme yenilerini tekrar eden…
biliyorum bu hiç
biz değil..
sayfalarda okuduklarımız
hatırımızda kalanlar
Ayna
Gördüğüm ve korktuğum
Zaman içinde ikimiz olmuşken hayat
Daha tahammül edemezken kendime
Ben olan sen, sen olan ben
Karanlikta sönecek bir ışıktan ibaret
Hep korkutan, hep ürküten
her adımım *
içimden bir parça savuruyor toprağa
sıkıntılar silsilesi , hüzün çığlıkları
bilmediğim ve riayet ettiğim her şey
aklımda karmaşık fikirler topluluğu
gitmeli buradan
bırakmalı satmalı
kanın son damlasını dökmeli usulca
yeniden doğurulacak bir yere
tekrar ölene dek
* en çok sıkılmış insana : )