bir kezhatırlıyorum seni... hep aynı halin hep aynı gülüşün yüzünde. küçük bir somurtmanın ardından. en cok sessiz kalışını seviyorum, yada güşünü, ağlamanı sızlanmanı... beki de herşeyini. artık geç batmaya başlıyordu güneş. her seferinde sana uzanan girdapların birinde boğulacağım için korku, nefret, acı bir neşe umut doluyordu içime. bütün tezatlıklar sana yaklaştıkça değerleniyordu hayatımda. akşam oluyordu, yavaş yavaş üzerimize farklı acılar düşüyordu, gözlerimize bürünürken gece... az sonra ağlayacaktırk, ufak bir atıştırmanın ardından soğuyan havayla titreyerek. acı içinde belkide acı çektiğimizi sanarak. sana dair ne hatırlıyorum. yüzünü ellerini, saç şeklini?... hiç birşeyini... bir şekle büründüremediğim seni içime sıgdırıyoordum yalnızca... sıcak bir bekleyişle beraber... oysa ger seferinde sıradan bir insan olduğumu unutuyordum...herhangi biri... ve şimdi seni sevdiğim için özür diliyorum... umarım bir daha olmayacak...

yine kendime sordum içimde dolaşan kırntıların sebebini. bir nutuk bir nida bir tebessümlesarıldım sessizce kendime, içimdeki sessizliğe. bir kez daha geçtim aynannın karşısına saçlarımı düzelttim, traş oldum, soluksuz kalacağımı bilerek en pahalı parfümleri sıktım. içime attım en derindeki hislerimi. bekledikçe büyüdü bekledikçe kapladı benliğimi yoksunluğun. uzakken büyüdü herşeyi kentler, yollar,üzerinden senin giibi hızla geçen arabalar. bir yaprak düşüşüne büründü herşey. toz olmaya çalıştım, bir rüzgar yada kısa süre sonratacağğın bir çöpkırıntısı. kendime göre en ihtişamlı halimle. başka aşkların fırlattı beni, kıskanmayı öğrendim, özlemeyi öğrendim, ağlamayı öğrendim.. eksildim büyüdüğümü sanarak.yok sadece bekledim...

En Çok Seni
Ne yemek var, ne uyku
Sadece kemiren kuşku.
Kaybettim tamam kabul
Kafam batı yüreğim doğu.

Birgün anlarsın, başka bir şehirde
Belki başka biriyle beraberken
Bir gün yanarsın, yoğun iş gününde
Son taksitleri öderken

Dön geri, affet beni
Nasılda zor söyledim bak bu cümleyi
Sen iyi bilirsin ben en çok seni sevdim

Saat çaldı isyan var
Acıl gözlerim açıl, güneş var
Acılar sever bizi, bu kadar yeter

Kesmeşeker..

Yaşıyorum Ölüyorum
Kaptansız bi gemi neye yarar sanki?
İşte o bendim;
Kafam şarabî.
Bak yaşlar kaç oldu gözümüzde
Büyüttük onları, satın aldık.

Ne bilseydim?
İnsan bazen ayrı düşermiş kendinden..
Ve bilseydim!
Meğer bu vicdan, ödünç alınmış insanlardan..

Yaşıyorum içim gölmüş,
Ölüyorum dışım çölmüş.
Yürüyorum bir kez daha,
Bilmediğim diyarlara..

Ben bi duaydım..
Derin uyku adamı.
Uyandırma!
Hiç yoktan ölmeyeyim..

Bu gece radyoda yine o şarkı,
Kapatma!
Hiç yoktan düşteyim..

Ne bilseydim?
İnsan bazen ayrı düşermiş kendinden.
Ve bilseydim!
Meğer bu vicdan, ödünç alınmış insanlardan..

Kesmeşeker...