Üçüncü Şahsın Şiiri - Attilla İlhan

bir durgunluk var üzerimde. tanıyanlar "ne zaman hareketliydin" diyebilir ama bu kez biraz daha değişik. Hani ramazandandır diyorum, oruç falan. yok dün gecede öyleydi. uyjum var sanırım. oysa bütün günü/geceyi uyuyarak geçirdim. üç gündür aklımda Attila İlhan çok sevdiğim, saydığım çoğunlukla yaşadığım bir şiiri var eminim önceden de bloga yazmışımdır ama simdi yine yazayım...

Üçüncü Şahsın Şiiri

Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Öldüreceğimden korkardım
Felaketim olurdu, ağlardım

Ne vakit Maçka'dan geçsem
Limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar kuş gibi gülerdi
Sessizce bir cigara yakardın
Parmaklarımın ucunu yakardın
Kirpiklerini eğerdin, bakardın
Üşürdüm, içim ürperirdi
Felaketim olurdu, ağlardım
Akşamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldı mı
Felaketim olurdu, ağlardım...

ATTİLA İLHAN