kişisel depresyon anları

iki gündür canım çok sıkkın. kronik dönemsel sıkkınlıklarımdan olduğunu ahmin ediyorum. tabi bunun asıl sebebini bilmesemde iş yerinde olup bitenlerin, benim sonradan öğrendiklerimin de katkısı yok değil. ham böyle olunca uyku düznesizliği (hiç bir zaman düzene girmedi) isteksizlik gibi durumlar ön plana çıkıyor. nedendir bilmem ama canım sıkkı olduğumda sanki biraz daha enerjik oluyorum, ah bu saatsel olarakta değişebiliyorum. ama uzun zamandır gözlemlediğim şey, canım çok sıkkınken, sevgi kelebeği gibi ortalıkta dolaşmam. tüm tanıdıklara iltifatlar savuruyor ve onlardan gelen tepkilerle mutlu oluyorum. yada kendimi kandırıyorum ama, sabahın köründen başlayıp akşamın geç saatlerine varan iltifatlatlar, başıma güneş geçtiği yönünde yorumlara sebebiyet veriyor. insanın başına güneş geçince her yana iltifat mı yağdırıyor? eve bu mecazi birşey.
şu an kendimden ve hayatımdan hiç memnun değilim. hatta yaptığım şu harf ve kelime hatalarından da.

daha fazlası