kişisel depresyon anları: sümüklü böceklerin itaatkar yüzleri...

Pazar, Mart 23, 2008

sümüklü böceklerin itaatkar yüzleri...

Etiketler: depresyon, günlük, sümüklü böcek

2 Yorum:

gaykedi dedi ki...: el yazısından karakter tahlili yapmaya ne deniyordu? unuttum.. ama kafan çok karışık gibi, eğer bana öyle gelmediyse tabi :P; 24/3/08 18:48
kişisel depresyon anları dedi ki...: gay kedi sanırım "grafoloji" deniyordu. sana doğru gelmiş hatta yazım psikolojik durummuma göre değişiyor, on dakika sonra neşeliysem bu yazıyı okuyamıyorum bile... (okuyamadığımdandır resmini çekip koyduğum:)); 24/3/08 21:12

Yorum Gönder

<< Ana Sayfa

: Ad: kişisel depresyon anları; Konum: Turkey

hepimiz yalnızız ve artık mucizeler bekleyen insanların çoktan gömüldüğü bir yüzyılda yaşıyoruz, hepimiz hayatlarımızın değişmeyeceğini ezberledik sanırım.. en azında burada olmakla... takılıyoruz, geçmesi gerekipte bir türlü geçmeyen zamanla oyunlar oynuyoruz kandırıkçı muhabbetlerimizle.. bu ve buna benzer yüzlerce site,hepimizin amacı ayni aslında... sadece bir şeyler söyleyebilmek, sadece anlaşılmaya olan açlık.. bunun asosyal olmakla, belli bir çevrenin olmamasıyla yada seni zincirleyen herhangi bir özrünle alakası yok, çok kalabalık insanlarda anlaşılmaya ihtiyaç duyar, bazen 10 adam yanındadır ve alkol ve muhabbet ve gece.. ama sen yanında olmayan biriyle konuşursun o an.. bunun nedeni ne senin maymun iştahlılığın ne de yanındakilerin muhabbetinin çekilmezliğidir.. bunun nedeni ne yaparsan yap sikip atamadığın anlaşılma arzundur...

Profilimin tamamını görüntüle

Her şey biraz daha karanlığa itiyor beni. Karanlık yaklaştıkça benliğime açılan kapılardan bir bir giriyorum. Saf beyazın huzuru orada. Sarı benekli odamın duvarlarında hayaletler görüyorum. Soğumaya başlayan odamın içersinde aylardır başucumda bulunan günbegün artıp sıcaklığını hissettiren kapsüllerim samimiyetle gülümsüyor bana. Yanında sevgili dostum diyebileceğim bir yıldan ötedir cüzdanımda taşıdığım, derin bir umutsuzluk anında sırasını bekleyen, paslanmaya yüz tutmuş yarım jiletim. "XCb" gibi harflerle başlayan Rusça isminin parlak gülümsemesi yüzüme yansıyan. Duvarda asılı bir kement, ağzını kocaman açmış dişlerinin ardından dilini savuruyor bana, şuh gülümsemesi içimi acıtıyor bir kez daha. Bu kez becermeliyim, kendimi onların mutluluğuna eşlik edip, sayısızca kez bölünen benliğimi toplamalıyım.