Çöküyorum günden güne ve bunun farkındayım. Hayaletler üzerime yürüyor Ya da sizin tabirinizle insanlar. Soluk alamadığımı hissediyorum sürekli bir yerlere çarptığımı. çatlamış vücudumu bu çarpmaların şiddetine adıyorum ve ağlıyorum içimden dolan hazlar içimde dolan cümleler kuşkusuz kaygan. Biliyorum sessizliğim bozacak bu satırları ve yanında uzanacağım aydınlık cümlelerimin ulaşacağı yer, ama ben çırpınışına boğulurken hüviyetimin sonsuza dek yaşanacak yok oluşlarımın arasındayım sessizliği hiçe sayan bir masum gibi...



canlısı eşliğinde yazılmıştı oysa...